Psikoterapiler
Aşağıdaki alanlarda, danışanın ihtiyacına göre yapılandırılan psikoterapi süreçleri yürütmekteyim:
- Travma ve Cinsel Travmalar: Travma sonrası belirtiler, tetiklenme, kaçınma, utanç ve ilişkisel zorlanmaların terapötik çalışılması.
- Bağlanma ve İlişki Örüntüleri: Yakın ilişkilerde tekrar eden döngüler, terk edilme hassasiyeti, güvensizlik ve bağlanma temelli zorluklar.
- Çift, Evlilik ve Aile Terapisi: İletişim güçlükleri, çatışma döngüleri, güven sorunları, duygusal kopuş, sınırlar ve aile içi rollerin terapi sürecinde ele alınması.
- Çocuk ve Ergen Terapileri: Duygusal-davranışsal güçlükler, kaygı, okul uyumu, aile ilişkileri, akran sorunları ve gelişimsel ihtiyaçların değerlendirilerek desteklenmesi.
- Kişilik Örüntüleri ve Duygulanım Güçlükleri: Kişilik yapılanmaları, yoğun duygu dalgalanmaları, dürtüsellik ve ilişki içi çatışmalar.
- Kaygı, Depresif Belirtiler ve Tükenmişlik: Uzun süreli stres, performans baskısı, umutsuzluk, enerji kaybı ve yaşam doyumunda azalma.
- Yas ve Kayıp Süreçleri: Kayba uyum, yasın komplikasyonları, anksiyete ve depresif belirtilerle ilişkili yas süreçleri.
- Bağımlılık Döngüleri: Bağımlılığın psikolojik ve nörobiyolojik yönleri; bağlanma örüntüleriyle ilişkili sürdürüm mekanizmaları.
- LGBTQ+ Bireyler ve Aileleri ile Çalışma: Kimlik gelişimi, açılma süreci, azınlık stresi, ilişkisel güçlükler ve aile içi uyum süreçlerinin güvenli ve onaylayıcı bir çerçevede ele alınması.
PSİKOTERAPİ NEDİR? NASIL DEĞİŞİM SAĞLAR?
Psikoterapiyi “delilik işi” sanan da var, “iki konuşup rahatlama” sanan da. İkisi de eksik. Ben çok basit anlatayım:
Psikoterapi, insanın kendi iç dünyasına bir düzen vermeyi öğrenmesidir.
Duygunu tanımayı, düşünceni yakalamayı, davranışını yönetmeyi ve ilişkilerinde daha sağlıklı kalmayı öğretir. Yani “dert anlatıp çıkmak” değil; dertle baş etme becerisini güçlendirmektir.
Psikoterapi tam olarak ne yapar?
- Kafanın içindeki karışıklığı sadeleştirir.
Bazen insanın derdi tek bir şey değildir: kaygı var, öfke var, kırgınlık var, bir de yorgunluk var. Terapide bunları birbirinden ayırmayı öğrenirsin. - Duygunu bastırmak yerine yönetmeyi öğretir.
“Üzülme, takma” demek kolay. Ama insan üzülür. Terapide mesele üzüntüyü yok etmek değil; üzüntü varken de hayatı sürdürebilmektir. - Aynı döngüleri fark ettirir.
Mesela: hep aynı tip insanlara bağlanmak, hep aynı yerde patlamak, hep aynı korkuyla geri çekilmek… Terapide “Ben niye bunu tekrar ediyorum?” sorusuna netlik gelir. - İlişkilerde dili değiştirir.
İnsan bazen ihtiyacını söylemeyi bilmez; ya susar ya bağırır. Terapide hem sınır koymayı hem de duygunu açık ifade etmeyi öğrenirsin.
Peki değişim nasıl oluyor?
İnsanlar “Bir konuşayım geçsin” diye geliyor. Bazen konuşmak iyi gelir, doğru. Ama asıl değişim şuradan geliyor:
- Farkındalık:
“Benim tetiklendiğim yer burası.”
“Ben burada savunmaya geçiyorum.”
“Ben şu duygudan kaçıyorum.” - Anlamlandırma:
“Bu duygu niye bu kadar büyüyor?”
“Bu tepki nereden geliyor?”
“Ben aslında neye ihtiyaç duyuyorum?” - Yeni beceri:
Aynı olayı yaşayınca eski yolu değil, yeni yolu seçebilmek.
Yani “sinir gelince patlamak” yerine durabilmek, “korku gelince kaçmak” yerine konuşabilmek. - Tekrar:
Değişim bir defalık aydınlanma değil; yeni yolu pratik ede ede oturtmak.
Tıpkı spor gibi. Bir kere gidince kas çıkmıyor ya, burada da öyle.
Terapide ‘akıl veriliyor’ mu?
Hayır. Ben kimseye “şunu yap bunu yap” diye hayat koçluğu yapmam.
Terapide amaç, sana dışarıdan bir hayat yazmak değil; senin kendi hayatını daha iyi yönetebilmeni sağlamak.
Psikoterapi kimler için?
Şu üç durumdan biri varsa, psikoterapi genelde çok işe yarar:
- Aynı şeyleri yaşayıp duruyorsan ve “ben bıktım” diyorsan,
- Duyguların hayatını yönetmeye başladıysa (kaygı, öfke, çökkünlük, takıntı, panik),
- İlişkilerde hep aynı duvara çarpıyorsan (iletişim, sınır, güven, yakınlık).
Son söz
Psikoterapi, insanın kendini “tamir etmesi” değil. Çünkü insan bozuk bir cihaz değil.
Psikoterapi, insanın kendini tanıması, kendine iyi bakmayı öğrenmesi ve hayatını daha sağlam bir yerden kurmasıdır.
Sihir değil. Ama doğru yapıldığında, hayatı ciddi şekilde toparlayan bir süreç.